Για πλάκα

-Τοτό, σήμερα δεν πήρατε βαθμούς;
-Ναι μπαμπά.
-Και πού είναι ο Έλεγχός σου;
-Τον δάνεισα στην Κική.
-Αυτή που είναι πρώτη στην τάξη;
-Ναι.
-Και τι τον ήθελε τον Έλεγχό σου;
-Για να κάνει πλάκα στους γονείς της...

Προφορικές εξετάσεις

Ο Μπόμπος κι ο Τοτός δίνουν προφορικές εξετάσεις. Βγαίνοντας ο Τοτός, πασσάρει στο Μπόμπο ένα σκονάκι με τις απαντήσεις. "Πρώτη ερώτηση: 1821, δεύτερη: Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και τρίτη: Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη."
Μόλις μπαίνει για εξέταση ο Μπόμπος, ο καθηγητής τον ρωτά:
-Πόσο χρονών είσαι παιδί μου;
-1821.
-Για πες μου πώς λέγεσαι;
-Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
-Είσαι με τα καλά σου παιδάκι μου;
-Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη.

Ετά...

Ο Μπόμπος στέκεται πάνω από ένα πηγάδι και φωνάζει.
-Ετά, ετά, ετά...
Ένας περαστικός τον πλησιάζει.
-Τι συμβαίνει παιδί μου;
-Ετά, ετά, ετά..., απαντάει ο Μπόμπος και του δείχνει το πηγάδι.
Σκύβει ο τύπος να δει κι ο Μπόμπος του δίνει μια σπρωξιά και τον ρίχνει μέσα, φωνάζοντας.
-Οτώ, οτώ, οτώ...

Μαφιόζος

-Μπαμπά, μπαμπά στο σχολείο, με φωνάζουν μαφιόζο...
-Καλά, θα περάσω να το κανονίσω.
-Ωραία, κοίτα να φανεί σαν ατύχημα ε;

Μουλιάζω

Στο σχολείο, λέει η δασκάλα στα παιδιά να πούνε μια φράση με το ρήμα μουλιάζω. Σηκώνεται ο Γιαννάκης.
«Χθες έκανα μπάνιο και όταν βγήκα από τη μπανιέρα ήμουν μουλιασμένος.»
«Μπράβο Κωστάκη. Πολύ καλά. Εσύ Αννούλα.»
«Την Τρίτη πήγαμε για μπάνιο αλλά εγώ κάθισα μόνο μισή ώρα μέσα στη θάλασσα γιατί μούλιασα.»
«Μπράβο, Αννούλα. Πολύ ωραία. Για να μας πει κι ο Τοτός.
«Χθες πήγαμε στην παραλία γιατί είχε πολύ ήλιο. Εγώ όμως βαριόμουν και ήθελα να φύγουμε, αλλά οι γονείς μου ήθελαν να κάτσουν, οπότε ξάπλωσα στην άμμο με τον ήλιο από πάνω να μου 'λιάζει τ' αρχίδια.»

Σίγουρα πράγματα

Μια εργαζόμενη μητέρα, κάποιες μέρες της εβδομάδας άφηνε το μικρό γιο της σε μια φίλη της, αλλά εκείνη την ημέρα ο μικρός, με τίποτε δεν ήθελε να πάει.
-Γιατί, τι συμβαίνει παιδί μου;
-Να καλέ μαμά. πριν από καιρό, που τους είχε ψοφήσει μια κότα, και την άλλη μέρα φάγαμε κοτόσουπα. Την περασμένη βδομάδα τους ψόφησε ένα γουρουνόπουλο, και την άλλη μέρα φάγαμε γουρουνόπουλο στο φούρνο. Χθες πέθανε η γιαγιά τους...

Μικροβιολογικές εξετάσεις

Πάει ο Τοτός στον γιατρό και βλέπει ένα κοριτσάκι να κλαίει.
- "Γιατί κλαις;", ρώτησε ο Τοτός.
- "Να ήρθα για εξέταση αίματος, και ο αδερφός μου είπε ότι για να σου πάρουν αίμα σου κόβουν ένα κομμάτι από το δάχτυλο..."
Αμέσως ο Τοτός αρχίζει τα κλάματα και τις φωνές.
- "Καλά, εσύ γιατί κλαις στα ξαφνικά;", ρωτάει το κορίτσι.
- "Γιατί εγώ ήρθα για ανάλυση ούρων!!!"

Το μπαλάκι

Ανεβαίνει ο Μπόμπος με τη μαμά του στο λεωφορείο. Σε κάποια στιγμή βάζει τις φωνές και τα κλάματα. "Το μπαλάκι μου... το μπαλάκι μου!!!...".
Η μητέρα του ψάχνει τριγύρω, μα δεν βλέπει πουθενά μπαλάκι και προσπαθεί να τον καλμάρει.
"Έλα ησύχασε παιδάκι μου, μην κάνεις έτσι για ένα μπαλάκι."
Ο Μπόμπος όμως συνεχίζει στον ίδιο σκοπό. Το επεισόδιο αναστάτωσε ολόκληρο το λεωφορείο. Μέχρι και ο εισπράκτορας φωνάζει στο μικρόφωνο, να κοιτάξουν όλοι οι επιβάτες κάτω από τα καθίσματα για το μπαλάκι του παιδιού.
Μερικές κυρίες τον παρηγορούν με συμπάθεια, και όλοι ψάχνουν για το μπαλάκι του Μπόμπου, ο οποίος συνεχίζει να κλαίει γοερά.
"Μην κάνεις έτσι και μ' έκανες ρεζίλι στο λεωφορείο. θα σου πάρω άλλο μπαλάκι."
"Όχι, όχι δεν θέλω άλλο, εγώ θέλω αυτό το μπαλάκι... ααααα... το μπαλάκι μου!.."
Όλοι οι επιβάτες αρχίζουν να ψάχνουν, αλλά πουθενά το μπαλάκι του Μπόμπου.
Η μαμά του, για να σταματήσει να κλαίει, του έταζε διάφορα, που δεν τον συγκινούσαν, ώσπου αναγκάστηκε να του υποσχεθεί πως θα του πάρει το ηλεκτρονικό αυτοκινητάκι, που ήθελε πολύ.
"Εντάξει. Αν μου πάρεις το αυτοκινητάκι, θα σταματήσω να κλαίω, και για το μπαλάκι, δεν πειράζει. Θα κάνω άλλο..."
Και παίρνοντας ένα κακάδι από τη μύτη του, το έκανε ...μπαλάκι!!...

Τα δυο

Κάθε φορά που έμπαινε ο δάσκαλος μέσα στην τάξη, κι έλεγε "καλημέρα", τα παιδιά σηκώνονταν κι ακουγόταν "Καλημέρα σας κύριε", απ όλα τα παιδιά που φώναζαν δυνατά με μια φωνή. Μια φωνή; Όχι ακριβώς!.. Κάπου προς το τέλος, ακουγόταν από μια τσιριχτή φωνή κάτι διαφορετικό.
Περίεργος ο δάσκαλος παρακολούθησε μερικές μέρες το φαινόμενο, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να ξεχωρίσει κάτι σαν τον αριθμό "δυο", ανάμεσα στο "κύριε", αλλά οπωσδήποτε η τσιριχτή φωνή ήταν του Μπόμπου.
Μια μέρα που απουσίαζε ο Μπόμπος, ο δάσκαλος είπε στα παιδιά, πως στο εξής δεν χρειαζόταν να σηκώνονται και να φωνάζουν "Καλημέρα σας κύριε". Έτσι την επόμενη μέρα που μπήκε ο δάσκαλος στην τάξη κι είπε "καλημέρα", ο Μπόμπος πετάχτηκε όρθιος και φώναξε:
-Καλώς τ' αρχίδια μας τα δυο!..

Στο νοσοκομείο

Καθώς πήγαινε βόλτα στο πάρκο με τη μαμά του ο Μπόμπος, είδε δυο σκυλιά κολλημένα.
- Μαμά, μαμά, κοίτα εκεί!. Τι κάνουν αυτά τα σκυλιά;
- Τίποτε παιδί μου. Η σκύλα είναι άρρωστη και ο σκύλος την πηγαίνει στο νοσοκομείο.
- Και πρέπει να την πάει γαμιώντας;

Πολύ βαρύς

Ο οχτάχρονο αγοράκι σκαρφαλώνει στο μπαρ και λέει στην όμορφη μπαργούμαν:
-Δώσε μου ένα ουίσκι, μωρό μου!
-Τι είναι αυτά; ρωτάει εκείνη. Θέλεις να 'χουμε μπλεξίματα και περιπέτειες.
-Ίσως αργότερα, καλή μου, αλλά τώρα πραγματικά χρειάζομαι ένα ποτό!

Το αδελφάκι

Ο Μπόμπος, στο μαιευτήριο δείχνει σε μια φίλη του το νεογέννητο αδελφάκι του.
-Να, αυτός είναι ο μπέμπης μας.
-Ω!.. μα είναι τόσο όμορφο μωρό. Ποιο είναι το όνομά του;
-Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να καταλάβω, λέξη απ' αυτά που λέει.

Τελευταίο δίωρο

Η δασκάλα στο σχολείο, είχε καθιερώσει στο τελευταίο δίωρο, να θέτει γενικές ερωτήσεις κι όποιος απαντούσε, θα ήταν ελεύθερος να σχολάσει αμέσως.
- Ποιος θα μου πει πόσους κόκκους άμμου έχει η έρημος Σαχάρα;"
Κανένας δεν απαντά. Την επόμενη, η δασκάλα:
- "Πόσο νερό έχει ο Ατλαντικός Ωκεανός;"
Και πάλι κανένας δεν απαντά.
Την τρίτη μέρα, η δασκάλα μπαίνει στην τάξη και λέει:
- "Όποιος απαντήσει στην ερώτηση που θα κάνω θα σχολάσει τώρα."
Τότε, ο Μπόμπος της πετά μια σαΐτα κι η δασκάλα ρωτά:
- "Ποιος το έκανε;"
Και ο Μπόμπος σηκώνεται, χαιρετά και φεύγει!

Ο καλός μαθητής

Ο μπαμπάς διαβάζει εφημερίδα αφοσιωμένος και ο γιος του τον πλησιάζει και του λέει.
-Μπαμπά! Σήμερα στο σχολείο η δασκάλα μου έδωσε συγχαρητήρια που έλυσα το πρόβλημα της αριθμητικής. Κανένα άλλο από τα παιδιά δε μπόρεσε να το λύσει.
-Καλά, καλά ... και ο μπαμπάς ενοχλημένος συνεχίζει την εφημερίδα του.
-Μπαμπά! Πήρα άριστα στην έκθεση. Η δασκάλα διάβασε την έκθεσή μου μέσα στην τάξη.
- Καλά, καλά ...
-Ξέρεις μπαμπά, και στην ζωγραφική μου είπε "μπράβο" η δασκάλα.
-Εντάξει, εντάξει παιδάκι μου.
Μετά από κάποιο δισταγμό το παιδί συνεχίζει.
-Να! μπαμπά ξέρεις!.. Σήμερα στο διάλειμμα που πήγα στην τουαλέτα να κατουρήσω, είδα πως τα άλλα παιδάκια είχαν πολύ μικρό τσουτσουνάκι, ενώ το δικό μου ήταν πολύ μεγάλο.
-Μα είκοσι δύο χρονών γάιδαρος, τι ήθελες να έχεις;

Τι τον βάρεσε

Πιάνει ο πατέρας τον Τοτό στην αποθήκη να τραβάει μαλακία. Του χώνει μία σφαλιάρα, χαμπάρι ο Τοτός, συνεχίζει ατάραχος.
Του χώνει δεύτερη, τίποτε.
Τελειώνει ο Τοτός, κοιτάει προς τα πάνω:
- Α, εσύ είσαι μπαμπά;
- Γιατί, ποιος νόμιζες ότι ήταν;
- Νόμισα ότι με βάρεσε η μαλακία στο κεφάλι...

Ο κουτσάφτης

Ο Μπόμπος ετοιμάζεται να πάει επίσκεψη με τη μαμά του.

"Μπόμπο, εκεί που θα πάμε, είναι ένα παιδάκι με ειδικές ανάγκες. Δεν έχει αυτιά.

Πρόσεξε λοιπόν μην πεις τίποτε το περίεργο, γιατί αλίμονό σου κακομοίρη μου."

"Εντάξει μαμά."

Φτάνουν στον προορισμό τους, ο Μπόμπος βλέπει το παιδάκι που δεν είχε αυτιά, μα, κάτω από το άγριο βλέμμα της μητέρας του δεν έκανε κανένα σχόλιο. Όλα κυλούσαν ωραία, μα μετά από λίγο ο Μπόμπος ήθελε να ρωτήσει κάτι στην κυρία του σπιτιού. Η μητέρα του δαγκώνεται και του κάνει νόημα, μη και του ξεφύγει καμιά κουβέντα για το παιδί.

"Το παιδάκι βλέπει καλά;"

Χαμογελάκια ανακούφισης από τη μητέρα του Μπόμπου.

"Και βέβαια βλέπει καλά, Μπόμπο μου", απαντάει η μητέρα του παιδιού.

Μετά από λίγο όμως ο Μπόμπος ξαναρωτάει.

"Το παιδάκι θα βλέπει καλά όταν γίνει είκοσι χρονών;"

"Και βέβαια θα βλέπει καλά. Γιατί να μην βλέπει;"

Η ώρα περνούσε κι ο Μπόμπος στριφογύριζε ανήσυχος. Το ίδιο κι η μαμά του...

"Όταν το παιδάκι γίνει σαράντα χρονών, θα βλέπει καλά;"

"Γιατί όχι;"

"Κι όταν γίνει εξήντα;"

"Ε, τότε μπορεί να βάλει γυαλιά."

"Και πού θα τα κρεμάει, στ' αρχίδια του;"

Μαθηματικά

Ο Μπόμπος ψιλοτεμπέλιαζε στα μαθηματικά κι οι γονείς του τον έστειλαν σ’ ένα φροντιστήριο. Μέσα σ’ ένα μήνα, ο Μπόμπος έγινε πρώτος μαθητής στα μαθηματικά. Ένας φίλος του απορημένος τον ρώτησε.
«Είναι τόσο καλό το φροντιστήριο;»
«Καλό δεν είναι, αλλά είναι πολύ αυστηρό. Να φανταστείς, πάνω από τον πίνακα έχει μια φωτογραφία μ’ έναν τύπο, που τον καρφώσανε επάνω στο συν(+)!..»

Η Βεράντα

Η δασκάλα διάβαζε την έκθεση του Τοτού «Πώς περνάω τη μέρα μου» και προσπαθούσε να βγάλει νόημα…
«Το πρωί όταν σηκώνομαι, πηδάω τη βεράντα, πάω τρώω το πρωινό μου, παίρνω την τσάντα μου και πάω στο σχολείο.
Όταν σχολάσω, τρώω το μεσημεριανό μου, πηδάω τη βεράντα κι ύστερα κάθομαι και διαβάζω τα μαθήματά μου. Όταν τελειώσω, πηδάω τη βεράντα και πάω να παίξω με τους φίλους μου.
Το βράδυ μετά το δείπνο, πηδάω τη βεράντα και πέφτω για ύπνο.»
Η δασκάλα σαστισμένη και με χίλιες δυο σκέψεις, πάει στο σπίτι του Τοτού, να μιλήσει με τη μητέρα του, η οποία την υποδέχτηκε εγκάρδια.
«Θα πάρετε ένα τσάι;»
«Ευχαρίστως.» Και η μητέρα του Τοτού λέει στην υπηρέτρια.
«Βεράντα!.. Φέρε ένα τσάι στην κυρία…»

Γουρουνίσια πόδια

-Τοτό, πήγαινε στον κρεοπώλη και δες αν έχει γουρουνίσια πόδια.
Πήγε και γύρισε ο Τοτός κι η μάνα του τον βλέπει με άδεια χέρια.
-Τι έγινε, δεν είχε γουρουνίσια πόδια;
-Δε μπορούσα να δω, καλέ μαμά, γιατί φορούσε κάλτσες!!!...