Στην αγκαλιά του Μορφέα

Επισκέπτεται κάποιος πιστός τη μητρόπολη και ζητά τον μητροπολίτη.
-Πού είναι ο σεβασμιότατος; Ρωτάει στην είσοδο του γραφείου.
-Κοιμάται, απαντάει ο γραμματέας.
-Αααα, βρίσκεται στην αγκαλιά του Μορφέα.
-Δεν ξέρω πώς το λένε το παιδί, ναύτης είναι…

Μυστικό Δείπνο

Ήταν ένας παπάς σ' ένα χωρίο, στην Κρήτη, που δεν τα πήγαινε καλά με τους Κρητικούς. Κάθε φορά που έλεγε το ευαγγέλιο, όλο και κάτι προσβλητικό έβρισκε να χώσει μέσα στα λεγόμενά του. Για παράδειγμα, όταν έλεγε για την Μαρία την Μαγδαληνή, ότι ήταν πόρνη, συμπλήρωνε, πως ο παππούς της καταγόταν από την Κρήτη, ή για τον Βαραβά, πως το κανονικό του όνομα ήταν Βαραβάκης.
Οι χωρικοί είχαν αγανακτήσει με την συμπεριφορά αυτή του παπά και μια και δυο πηγαίνουν στον Μητροπολίτη και κάνουν παράπονα. Αυτός με τη σειρά του καλεί τον παπά και του κάνει συστάσεις. Οπότε στην επόμενη λειτουργία που το ευαγγέλιο μιλούσε για το Μυστικό Δείπνο, ο παπάς άρχισε να εξηγεί στους πιστούς :
-Ο Χριστός τότε είπε στον Ιωάννη. "Με πρόδωσες εσύ Ιωάννη;", "Τι λες Χριστέ μου! Εϊναι ποτέ δυνατόν να σε πρόδωσα εγώ που σ' αγαπώ τόσο πολύ;". Ο Χριστός απευθύνθηκε στον Πέτρο. "Εσύ Πέτρο; Μήπως είσαι αυτός που με πρόδωσε;". "Θα προτιμούσα να πέσω στη φωτιά, παρά να κάνω κάτι τέτοιο Χριστέ μου!..". Και τότε ο Χριστός γύρισε στον Ιούδα και τον ρώτησε. "Ιούδα. Μήπως με πρόδωσες εσύ;". "Ίντα λες μωρέ Χριστέ μου;"

Δεσποτικιά

Περίοδος πολέμου. Ο Δεσπότης έχει στριμώξει μια χήρα στο ιερό και προσπαθεί να την πηδήξει, ενώ ολόγυρα οι σφαίρες πέφτουν σαν το χαλάζι. Μια σφαίρα σπάει με κρότο το τζάμι από το μικρό παραθυράκι και τα γιαλιά σκορπίζονται παντού. Η χήρα τρομάζει κι αρχίζει να τρέμει.
"Τι έπαθες τέκνον μου; Τι φοβάσαι;"
"Μη φάω καμμιά αδέσποτη."
"Μη φοβάσαι, τέκνον μου. Δεσποτικιά θα την φας."

Τι έγινε μετά

Ο παπάς έχει στο ιερό μια νεαρή, που επέστρεψε στο χωριό από την Αθήνα, γεμάτη αμαρτίες και πήγε να εξομολογηθεί. Αφού περιέγραψε κάποιες ροζ ιστορίες της, η νεαρή του είπε πως ήθελε να εξομολογηθεί για τη μεγαλύτερή της αμαρτία, που το 'χε βάρος στη συνείδησή της. Ο παπάς είχε φτιαχτεί.
"Πες τα μου όλα από την αρχή, τέκνον μου."
"Όπως καθόμουν ένα βράδυ στο παγκάκι, ήρθε ένας νεαρός και μου έπιασε το χέρι."
"Πώς, τέκνον μους Έτσι;" Κι ο παπάς της πιάνει το χέρι. "Κι ύστερα, κι ύστερα;"
"Ύστερα άρχισε να με χαϊδεύει κι έφτασε στο στήθος."
"Πώς τέκνον μου, έτσι, έτσι;............... κι ύστερα, κι ύστερα;"
"Έβαλε το χέρι του στην κυλότα μου και με χάιδευε με το δάχτυλό του."
Ο παπάς έχωσε το χέρι του, και χούφτωσε ξαναμένος.
"Μετά μου έβγαλε την κυλότα και μου άνοιξε τα πόδια."
"Έτσι, έτσι; Και μετά, και μετά;"
"Δεν άντεχα κι εγώ... δε μπορούσα να αντισταθώ, κι εκεί είναι η αμαρτία μου..."
"Συγχωρεμένη, τέκνον μου. Και τι έγινε μετά;"
"Μετά μου τον έβαλε μέσα." Τον χώνει μέσα ο παπάς.
"Και μετά, και μετά;"
"Μετά του είπα πως έχω έιτς..."