Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καουμπόηδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καουμπόηδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
30.1.08
Ο χρυσοθήρας
Ο Τζο ο χρυσοθήρας μάζευε σπυρί-σπυρί το χρυσάφι, ολομόναχος κι απομονωμένος ψηλά στο βουνό. Πολλές φορές έλεγε να τα παρατήσει και να φύγει, αλλά μια φωνή, η φωνή της ελπίδας, του έλεγε: «Μη τα παρατάς Τζο. Αύριο θα βρεις τη μεγάλη φλέβα με το χρυσάφι και θα γίνεις πάμπλουτος!..»
Μεγάλη φλέβα δεν έβρισκε, αλλά όλο και κάτι εύρισκε, που αν δεν είχε τα τεράστια έξοδα εργαλείων και επιβίωσης σ’ εκείνη την περιοχή, θα μπορούσε να μαζέψει πολύ πράμα.
Μια μέρα, μάζεψε τα υπάρχοντά του και τα πέντε σακούλια με χρυσάφι που κατάφερε τελικά να περισώσει, και κατέβηκε στην πόλη. Θα ξεκουραζόταν για λίγο κι ύστερα θα τραβούσε για την πατρίδα του για να πραγματοποιήσει τα όνειρά του. Άραξε σ’ ένα σαλούν κι είχε πιει μερικά ουίσκι, όταν το μάτι του έπεσε στο τραπέζι της ρουλέτας. Πλησίασε και καθώς έτρεχε η μπίλια σαν τρελή επάνω στα νούμερα, ο Τζο άκουσε τη φωνή της ελπίδας να του φωνάζει: «Τι περιμένεις Τζο!.. Πόνταρε στο δεκατρία!..»
Βγάζει μια χούφτα δολάρια και τα ακουμπάει στο δεκατρία. Η φωνή του ξαναφωνάζει : «Τι κάνεις Τζο; Τόσα λίγα; Τώρα είναι η ευκαιρία σου, να πάρεις αυτά που δικαιούσαι!..»
Αδειάζει ότι δολάρια είχε επάνω στο δεκατρία, αλλά η φωνή δεν τον άφηνε. «Χρυσάφι, Τζο. Πόνταρε χρυσάφι για να πάρεις χρυσάφι!..»
Η μπίλια χοροπήδαγε ξέφρενα, κι ο Τζο πιάνει ένα από τα σακούλια με το χρυσάφι του και το βάζει επάνω στο δεκατρία. «Τζο μη τσιγκουνεύεσαι!.. Η τύχη σου είναι στο δεκατρία!..» Και δεύτερο, κι ύστερα τρίτο σακούλι στο δεκατρία, ο Τζο, μα η φωνή αγρίεψε. «Τι κάνεις Τζο; Τσιγκουνεύεσαι τώρα που είναι η μεγάλη σου στιγμή; Όλα στο δεκατρία, μην αργείς!..»
Η μπίλια κουρασμένη, ήταν έτοιμη να φωλιάσει σ’ ένα νούμερο και λίγο πριν ο κρουπιέρης σταματήσει το ποντάρισμα, ο Τζο ακούμπησε και τα άλλα δυο σακούλια χρυσάφι στο δεκατρία.
«Τέσσερα κόκκινο!..» φώναξε ο κρουπιέρης κι η φωνή της ελπίδας, λυπημένα: «Χάσαμε Τζο!..»
Μεγάλη φλέβα δεν έβρισκε, αλλά όλο και κάτι εύρισκε, που αν δεν είχε τα τεράστια έξοδα εργαλείων και επιβίωσης σ’ εκείνη την περιοχή, θα μπορούσε να μαζέψει πολύ πράμα.
Μια μέρα, μάζεψε τα υπάρχοντά του και τα πέντε σακούλια με χρυσάφι που κατάφερε τελικά να περισώσει, και κατέβηκε στην πόλη. Θα ξεκουραζόταν για λίγο κι ύστερα θα τραβούσε για την πατρίδα του για να πραγματοποιήσει τα όνειρά του. Άραξε σ’ ένα σαλούν κι είχε πιει μερικά ουίσκι, όταν το μάτι του έπεσε στο τραπέζι της ρουλέτας. Πλησίασε και καθώς έτρεχε η μπίλια σαν τρελή επάνω στα νούμερα, ο Τζο άκουσε τη φωνή της ελπίδας να του φωνάζει: «Τι περιμένεις Τζο!.. Πόνταρε στο δεκατρία!..»
Βγάζει μια χούφτα δολάρια και τα ακουμπάει στο δεκατρία. Η φωνή του ξαναφωνάζει : «Τι κάνεις Τζο; Τόσα λίγα; Τώρα είναι η ευκαιρία σου, να πάρεις αυτά που δικαιούσαι!..»
Αδειάζει ότι δολάρια είχε επάνω στο δεκατρία, αλλά η φωνή δεν τον άφηνε. «Χρυσάφι, Τζο. Πόνταρε χρυσάφι για να πάρεις χρυσάφι!..»
Η μπίλια χοροπήδαγε ξέφρενα, κι ο Τζο πιάνει ένα από τα σακούλια με το χρυσάφι του και το βάζει επάνω στο δεκατρία. «Τζο μη τσιγκουνεύεσαι!.. Η τύχη σου είναι στο δεκατρία!..» Και δεύτερο, κι ύστερα τρίτο σακούλι στο δεκατρία, ο Τζο, μα η φωνή αγρίεψε. «Τι κάνεις Τζο; Τσιγκουνεύεσαι τώρα που είναι η μεγάλη σου στιγμή; Όλα στο δεκατρία, μην αργείς!..»
Η μπίλια κουρασμένη, ήταν έτοιμη να φωλιάσει σ’ ένα νούμερο και λίγο πριν ο κρουπιέρης σταματήσει το ποντάρισμα, ο Τζο ακούμπησε και τα άλλα δυο σακούλια χρυσάφι στο δεκατρία.
«Τέσσερα κόκκινο!..» φώναξε ο κρουπιέρης κι η φωνή της ελπίδας, λυπημένα: «Χάσαμε Τζο!..»
11.1.08
Το κίτρινο άλογο
Μπαίνει τσαντισμένος ένας κάουμπόυ σ’ ένα σαλούν και φωνάζει άγρια.
-Ποιος καριόλης έβαψε το άλογό μου κίτρινο;
Τσιμουδιά οι άλλοι.
-Επαναλαμβάνωωωω!.. Ποιος είναι αυτός που έβαψε το άλογό μου κίτρινοοο!...
Πετάγεται από μια μεριά ένα κτήνος δυο μέτρα, αξύριστος και σκατόφατσα και του λέει.
-Εγώ, ρε το έβαψα!.. Τρέχει τίποτε;
-Όχι, ρε φίλε…. Να είπα… αν έχεις την καλοσύνη, να του περάσεις κι ένα δεύτερο χέρι….
-Ποιος καριόλης έβαψε το άλογό μου κίτρινο;
Τσιμουδιά οι άλλοι.
-Επαναλαμβάνωωωω!.. Ποιος είναι αυτός που έβαψε το άλογό μου κίτρινοοο!...
Πετάγεται από μια μεριά ένα κτήνος δυο μέτρα, αξύριστος και σκατόφατσα και του λέει.
-Εγώ, ρε το έβαψα!.. Τρέχει τίποτε;
-Όχι, ρε φίλε…. Να είπα… αν έχεις την καλοσύνη, να του περάσεις κι ένα δεύτερο χέρι….
Το πράσινο άλογο
Μπαίνει φουριόζος ένας ογκώδης και άγριος κάουμπόυ σ’ ένα σαλούν και φωνάζει.
-Ποιος έβαψε το άλογό μου, πράσινο;
Τσιμουδιά. Κανείς δεν τολμάει να πει κουβέντα. Ο τύπος, από την τσαντίλα του, βγάζει αφρούς απ’ το στόμα, και ξαναφωνάζει.
-Είπα, ποιος έβαψε πράσινο το άλογό μου!..
Νεκρική σιγή. Όλοι κάνουν πως είναι απασχολημένοι και δήθεν συζητούν μεταξύ τους. Το κτήνος τα 'χει πάρει στο κούτελο κι είναι έτοιμο ν' αρπάξει τον πιο κοντινό του και να τον λιώσει, οπότε ένας μικροκαμωμένος τυπάκος που καθόταν στη γωνιά, σηκώνεται και λέει.
-Εγώ το έβαψα.
Που σε πονάει και που σε σφάζει. Το θηρίο τον αρπάζει και τον κάνει τουλούμι στο ξύλο. Τον αφήνει αιμόφυρτο κάτω και φεύγει. Τρέχουν οι θαμώνες τριγύρω του να δουν αν ζει. Ο τυπάκος, ίσα που κουνιόταν. Ένας τύπος, που ήταν πιο κοντά του, τον έπιασε από τις μασχάλες και λίγο-λίγο τον βοήθησε να σηκωθεί. Ο τυπάκος, μόλις στάθηκε στα πόδια του, άρχισε να γελά μέχρι δακρύων.
«Πάει του σάλεψε από το πολύ ξύλο», σκέφτηκαν οι άλλοι τριγύρω κι ο τύπος που τον βοήθησε, τον ρώτησε.
-Καλά ρε φίλε, αυτό το κτήνος σε σκότωσε στο ξύλο κι εσύ γελάς;
-Ρε συ, πλάκα του έκανα. Δεν το έβαψα εγώ!...
-Ποιος έβαψε το άλογό μου, πράσινο;
Τσιμουδιά. Κανείς δεν τολμάει να πει κουβέντα. Ο τύπος, από την τσαντίλα του, βγάζει αφρούς απ’ το στόμα, και ξαναφωνάζει.
-Είπα, ποιος έβαψε πράσινο το άλογό μου!..
Νεκρική σιγή. Όλοι κάνουν πως είναι απασχολημένοι και δήθεν συζητούν μεταξύ τους. Το κτήνος τα 'χει πάρει στο κούτελο κι είναι έτοιμο ν' αρπάξει τον πιο κοντινό του και να τον λιώσει, οπότε ένας μικροκαμωμένος τυπάκος που καθόταν στη γωνιά, σηκώνεται και λέει.
-Εγώ το έβαψα.
Που σε πονάει και που σε σφάζει. Το θηρίο τον αρπάζει και τον κάνει τουλούμι στο ξύλο. Τον αφήνει αιμόφυρτο κάτω και φεύγει. Τρέχουν οι θαμώνες τριγύρω του να δουν αν ζει. Ο τυπάκος, ίσα που κουνιόταν. Ένας τύπος, που ήταν πιο κοντά του, τον έπιασε από τις μασχάλες και λίγο-λίγο τον βοήθησε να σηκωθεί. Ο τυπάκος, μόλις στάθηκε στα πόδια του, άρχισε να γελά μέχρι δακρύων.
«Πάει του σάλεψε από το πολύ ξύλο», σκέφτηκαν οι άλλοι τριγύρω κι ο τύπος που τον βοήθησε, τον ρώτησε.
-Καλά ρε φίλε, αυτό το κτήνος σε σκότωσε στο ξύλο κι εσύ γελάς;
-Ρε συ, πλάκα του έκανα. Δεν το έβαψα εγώ!...
10.1.08
Οι ινδιάνοι
Οι καουμπόηδες είναι πίσω από το λόφο και ο αρχηγός στέλνει το Τζο στην κορυφή για να δει πόσοι ινδιάνοι είναι από την άλλη μεριά. Ο Τζο πάει πολύ γρήγορα κι επιστρέφει αμέσως.
"Αρχηγέ, είναι πεντακόσιοι δυο ινδιάνοι."
"Καλά βρε τσακάλι, πότε πρόλαβες και τους μέτρησες;"
"Ήταν δυο μπροστά και καμιά πεντακοσαριά πίσω!!!..."
"Αρχηγέ, είναι πεντακόσιοι δυο ινδιάνοι."
"Καλά βρε τσακάλι, πότε πρόλαβες και τους μέτρησες;"
"Ήταν δυο μπροστά και καμιά πεντακοσαριά πίσω!!!..."
Ροντέο
Κάποιοι Καουμπόηδες είναι στο μπαρ και συζητάνε για γυναίκες, σεξ και αγαπημένες στάσεις...
Ο πρώτος λέει:
- Εμένα η αγαπημένη μου στάση είναι το Ροντέο, έτσι είναι που τη βρίσκω πραγματικά
Όλοι οι άλλοι τον ρωτάνε γεμάτοι περιέργεια:
- Για πες μας, για πες μας!
- Λοιπόν να σας εξηγήσω τους λέει αυτός, είναι απλό. Καβαλάς τη γκόμενα κανονικά.
Αρχίζεις τα διάφορα όπως συνήθως. Δεν βιάζεσαι, της κάνεις ότι της αρέσει. Όταν δεις ότι έχει ανάψει και την έχει βρει, κρατιέσαι γερά.
Σκύβεις και τις ψιθυρίζεις στο αυτί:
- Και η αδερφή σου λατρεύει αυτήν την στάση!...
Μετά προσπαθείς να κρατηθείς πάνω της για οχτώ δευτερόλεπτα!
Ο πρώτος λέει:
- Εμένα η αγαπημένη μου στάση είναι το Ροντέο, έτσι είναι που τη βρίσκω πραγματικά
Όλοι οι άλλοι τον ρωτάνε γεμάτοι περιέργεια:
- Για πες μας, για πες μας!
- Λοιπόν να σας εξηγήσω τους λέει αυτός, είναι απλό. Καβαλάς τη γκόμενα κανονικά.
Αρχίζεις τα διάφορα όπως συνήθως. Δεν βιάζεσαι, της κάνεις ότι της αρέσει. Όταν δεις ότι έχει ανάψει και την έχει βρει, κρατιέσαι γερά.
Σκύβεις και τις ψιθυρίζεις στο αυτί:
- Και η αδερφή σου λατρεύει αυτήν την στάση!...
Μετά προσπαθείς να κρατηθείς πάνω της για οχτώ δευτερόλεπτα!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
