Βιβλιοφάγος

"Τι ώρα ανοίγει η βιβλιοθήκη;"

"Στις εννέα, κύριε...", απάντησε ο βιβλιοθηκάριος.

"Στις εννέα;" ακούστηκε απογοητευμένη η φωνή στο τηλέφωνο.

"Ακριβώς. Αλλά γιατί με πήρατε νυχτιάτικα; Τόσο σπουδαίο είναι αυτό που θέλετε να διαβάσετε;"

"Δεν θέλω να διαβάσω, Να βγω, θέλω..."

Με φλας

Μπαίνει ένας βλάχος σe ένα κατάστημα:
- Θέλου μια φουτουγραφική μηχανή!
- Με φλας; τον ρωτάει η πωλήτρια
- Γιατί, άμα σε φλίσου θα μτι δώσεις τζάμπα;

Φαντάσματα

Συζητούν δυο φαντάσματα.
-Να σε ρωτήσω κάτι;
-Σ' ακούω.
-Πιστεύεις στους ανθρώπους;

Προσβολή

Μια γυναίκα ανεβαίνει σ' ένα λεωφορείο κρατώντας ένα μωρό. Ο Οδηγός βλέπει το μωρό και ξινίζει τα μούτρα του.
-Πώ, πω, τι άσχημο είναι αυτό το μωρό!..
Η γυναίκα τσαντισμένη πάει και κάθεται στις τελευταίες θέσεις, δίπλα σ' έναν κύριο, που βλέποντάς την έτσι ταραγμένη τη ρώτησε τι συνέβη.
-Ο οδηγός του λεωφορείου με πρόσβαλε.
Ο κύριος τη συμπάθησε.
-Τι είναι αυτά τα πράγματα!.. Ο οδηγός είναι δημόσιος υπάλληλος και δεν έχει κανένα δικαίωμα να προσβάλει τους επιβάτες.
-Έχετε δίκαιο. Θα πάω να του το πω.
-Μπράβο. Αυτό είναι καλή ιδέα. Θα σου κρατώ εγώ τη μαϊμού σου...

Γούστα

Συναντάει ένας το φίλο του.
-Ρε συ, έφτασες τα τριάντα τρία κι ακόμη δεν παντρεύτηκες. Τι έγινε, δε μπορείς να βρεις γυναίκα, εσύ που είχες τόσες;
-Πράγματι είχα πολλές γυναίκες που ήθελαν να με παντρευτούν, αλλά όποια έφερα στο σπίτι να γνωρίσει τους γονείς μου, δεν άρεσε στη μητέρα μου.
-Για στάσου ρε. Θα διαλέξεις μια που να μοιάζει με τη μητέρα σου.
Μετά από λίγους μήνες ξανασυναντώνται.
-Σε βλέπω συνοφρυωμένο. Τι έγινε, δεν βρήκες την κατάλληλη;
-Βρήκα την κατάλληλη. Ήταν ακριβώς όπως η μητέρα μου.
-Τότε ποιο είναι το πρόβλημα;
-Δεν άρεσε στον πατέρα μου.

Το αδελφάκι

Ο Μπόμπος, στο μαιευτήριο δείχνει σε μια φίλη του το νεογέννητο αδελφάκι του.
-Να, αυτός είναι ο μπέμπης μας.
-Ω!.. μα είναι τόσο όμορφο μωρό. Ποιο είναι το όνομά του;
-Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να καταλάβω, λέξη απ' αυτά που λέει.

Πολλά κλειδιά

Ε: Τι έχει πολλά κλειδιά αλλά δεν μπορεί να ανοίξει καμία πόρτα;
Α: Ένα πιάνο.

Σόι πάει το βασίλειο

Ένας ηλικιωμένος πάει σε έναν ασφαλιστή.
- Θέλω να κάνω μια ασφάλεια ζωής
- Ασφάλεια ζωής!.. πόσο είσαι;
- Ογδόντα ετών, λέει ο παππούς.
- Μιλάς σοβαρά; Τί να την κάνεις εσύ, την ασφάλεια;
- Να, θέλω να πάω με τον πατέρα μου ένα ταξίδι στο εξωτερικό και καλό είναι να είμαστε ασφαλισμένοι.
Ο ασφαλιστής έχει τρελαθεί!
- Με τον πατέρα σου; Πόσο είναι εκείνος;
- 105 τον άλλο μήνα.
- Και τι θα κάνετε στο εξωτερικό;
- Να μωρέ, πηγαίνουμε να επισκεφτούμε τον παππού μου.
Ο ασφαλιστής χτυπάει το κεφάλι του στο γραφείο.
- Τι λε ρε μπάρμπα, με κοροϊδεύεις; Πόσο είναι ο παππούς σου;
- Κλείνει τα 122 σε μια βδομάδα.
- Και τι θα κάνετε εκεί;
- Παντρεύεται και πάμε στο γάμο!
Ο ασφαλιστής τα 'χει παίξει.
- Παντρεύεται;
- Ξέρεις μωρέ, ...τον πιέζουν οι γονείς του!

Βουτιά

Τα έπιναν συζητώντας δυο άτομα σε ένα μπαρ στον τριακοστό πέμπτο όροφο ενός ουρανοξύστη. Κάποια στιγμή λέει ο ένας στον άλλο.
-Πάμε στοίχημα 100 ευρώ, πως μπορώ να βγω έξω απ’ αυτό το παράθυρο, να κάνω το γύρο του κτηρίου, και να ξαναμπώ από την πόρτα;
-Θα σου δώσω 1000 ευρώ αν το κάνεις.
Πράγματι ο τύπος βγαίνει από το παράθυρο, πιάνεται από το περβάζι και πατώντας σε διάφορες εσοχές, κάνει το γύρο του κτηρίου και μπαίνει από την πόρτα.
Ο άλλος τρελάθηκε. Δεν πίστευε στα μάτια του και τελικά του έδωσε το χιλιάρικο.
-Αν θέλεις να πάρεις πίσω το χιλιάρικό σου, ξαναβάζουμε άλλο ένα στοίχημα. Τι λες, αν πηδήξω από το παράθυρο, ο αέρας θα με ξανανεβάσει επάνω; Στοιχηματίζεις;
-Έγινε. Να δώσουμε όμως τα λεφτά στον μπάρμαν.
Ο τύπος πηδάει στο κενό κι ο μπάρμαν λέει:
-Α! ρε Σούπερμαν, πόσο κακός γίνεσαι όταν μεθάς!!!

Στάση

-Συγγνώμη να σε ρωτήσω κάτι;
-Παρακαλώ απαντά ο ανυποψίαστος οδηγός...
-Κάνει αυτό το λεωφορείο στάση στο σπίτι του Γιώργου;;

Σιδεροτηλέφωνο

Κάποιος πηγαίνει στο γραφείο του και με τα δυο του αυτιά καμένα.
-Τι έπαθες; τον ρωτάει ένας συνάδελφός του.
-Η γυναίκα μου άφησε το αναμμένο σίδερο δίπλα στο τηλέφωνο. Ξαφνικά χτύπησε το τηλέφωνο κι από λάθος, αντί το ακουστικό, πήρα το σίδερο.
-Ναι, αλλά το άλλο σου τ' αυτί;
-Ξαναχτύπησε το τηλέφωνο!..

Το βιαστικό μυρμήγκι

Το Λιοντάρι βλέπει ένα μυρμήγκι να τρέχει, και το ρωτάει
"Που πας έτσι βιαστικό ;" Και απαντάει το μυρμήγκι.
"Άσε, άσε τρακάρανε δύο ελέφαντες και πάω να δώσω αίμα !..."

Πινέζες

Πάει ένας τύπος σ’ ένα περίπτερο και λέει στον περιπτερά. «Έχετε πινέζες;»
«Βεβαίως. Πόσα κουτιά θέλετε;», του απαντά αυτός. «Εσύ, πόσα έχεις;». Παραξενεύεται ο περιπτεράς, μα ψάχνει στα κουτιά του και τα μετρά. «Θα είναι καμιά εικοσπενταριά.». «Λίγα είναι… μήπως ξέρετε που μπορώ να βρω περισσότερα;» «Τι να σου πω. Θα πρέπει να πάτε σε κανένα μεγάλο σούπερ μάρκετ.»
Τον ευχαριστεί ο τύπος και φεύγει. Βρίσκει ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ, κι αφού πάει στον ανάλογο πάγκο με τις πινέζες και τις βρίσκει λίγες, συζητά με τον υπεύθυνο του τμήματος, ο οποίος του προτείνει να πάει στο εργοστάσιο, για να βρει μεγαλύτερες ποσότητες.
«Το μεγαλύτερο εργοστάσιο βρίσκεται στο εξηκοστό έβδομο χιλιόμετρο της Εθνικής οδού.»
Τον ευχαριστεί ο τύπος και παίρνει το αμάξι του και πάει στο εργοστάσιο, όπου τον υποδέχεται ο υπεύθυνος πωλήσεων.
«Παρακαλώ, τι θέλετε;»
«Έχετε πολλές πινέζες;»
«Όσες θέλετε… αλλά για τι ποσότητα μιλάμε;»
«Βρε, πόσες διαθέτετε εσείς;»
«Ελάτε μαζί μου στην αποθήκη, για να μάθουμε.»
Ο υπάλληλος τον πηγαίνει σε μια αποθήκη που είχε ένα χιλιόμετρο μήκος κι άλλο τόσο φάρδος, και τα ράφια δεξιά κι αριστερά φουλ κιβώτια, γεμάτα με πινέζες.
«Ορίστε, εδώ είμαστε, λοιπόν;»
Ο τύπος αφού κοίταξε αχόρταγα για κάμποση ώρα τα ράφια, μίλησε…
«Πω… πω!... πινέζες!........»

Το μωρό

-Είδα στην τηλεόραση, ένα μωρό έπινε γάλα ελέφαντα και σε μια βδομάδα πήρε είκοσι κιλά.
-Τι λες, ρε; Αυτό είναι αδύνατο. Ποιανού μωρό;
-Μιας ελεφαντίνας!...

Τι ήταν;

Δυο μεθυσμένοι έξω από ένα μπαρ.
-Ρε φίλε, κοιτάζω τόσην ώρα στον ουρανό και δε μπορώ να καταλάβω αν είναι ο ήλιος ή το φεγγάρι αυτό εκεί επάνω.
-Δεν ξέρω. Δεν είμαι απ' αυτά τα μέρη.

Και πιάνο

-Γιατρέ, θα μπορώ να παίζω πιάνο μετά την εγχείρηση;
-Μα φυσικά.
-Πω, πω!.. Τι λέτε!.. Και δεν έχω ξαναπαίξει ποτέ μου πιάνο.

Ο κοινωνικός σκύλος

Μπαίνει ένας τύπος σ' ένα κατάστημα και βλέπει ένα χαριτωμένο σκυλάκι.
-Δαγκώνει ο σκύλος σας; Ρωτάει τον καταστηματάρχη.
-Μπα, καθόλου. Είναι πολύ κοινωνικός.
Ο τύπος χαϊδεύει το σκυλί, μα εκείνο αγριεύει με την πρώτη και του δαγκώνει το χέρι,
-Ωχ, ωχ!.. Μου είπες πως το σκυλί σου δεν δαγκώνει, κι αυτό μου έκοψε ολόκληρο κομμάτι.
-Μα, αυτό δεν είναι το δικό μου σκυλί!..

Ο καμπούρης

Ο καμπούρης του χωριού περνά τα μεσάνυχτα έξω από το νεκροταφείο. Ξάφνου εμφανίζεται μπροστά του ο βενζεβούλης, του δείχνει την καμπούρα του και τον ρωτά:
"Τι είναι αυτό που έχεις στην πλάτη σου ρε;"
"Καμπούρα."
"Φέρτην εδώ."
Και με μια κίνηση του εξαφανίζει την καμπούρα και μετά χάνεται στο σκοτάδι της νύχτας.
Όταν πήγε την επόμενη μέρα στο καφενείο ο πρώην καμπούρης, όλοι τον ρωτούσαν τι έγινε η καμπούρα του ;
Κι αυτός όλο χαρά τους λέει τι είχε γίνει.
Τ` ακούει ο κουτσός, σκέφτεται ότι είναι μοναδική ευκαιρία για να αποκτήσει το χαμένο πόδι του και σπεύδει τα μεσάνυχτα στο νεκροταφείο.
Εμφανίζεται μπροστά και σ` αυτόν ο βενζεβούλης και τον ρωτά.
"Καμπούρα έχεις ρε;"
"Όχι", απαντά ο κουτσός σαστισμένος.
"Πάρε μια."